Mistrz olimpijski z Moskwy, jeden z najbardziej utytułowanych sportowców w historii Polski – był silnie związany z gminą Warlubie.

Mieszkał  w młodości w Rulewie, uczył się w Buśni i Warlubiu, współpracował z domem dziecka w Bąkowie i chciał zamieszkać w Borowym Młynie, by tutaj szkolić następcę. Zginął nagle w wypadku samochodowym. Miał 30 lat.

          Bronisław Malinowski przyszedł na świat 4 czerwca 1951 roku w Nowem nad Wisłą. Był synem Anastazego i Irene Malinowskich (z domu Dovell), która pochodziła ze Szkocji. Warto dodać, że rodzice Bronka wzięli ślub cywilny oraz kościelny w Warlubiu (1948r.). Wychowywał się w wielodzietnej rodzinie.

          Początkowo rodzina Malinowskich mieszkała w Kończycach (gm. Nowe), by w 1956 roku przeprowadzić się do Rulewa. Mały Bronek edukację rozpoczął 1 września 1958r. w Buśni. Siódmą klasę ukończył natomiast w Warlubiu (1965r.) Następnie przyszły mistrz podjął naukę w Zasadniczej Szkole Zawodowej w Grudziądzu. W 1969 roku uczył się zaocznie w Wieczorowym Samochodowym Technikum Mechanicznym w Grudziądzu.

          Bronisław Malinowski już jako młodzik osiągał obiecujące wyniki w biegach. Widząc jego predyspozycje, starszy brat Robert, który trenował w Olimpii Grudziądz – namówił go do regularnych treningów w klubie. Pierwszy poważny sukces młody biegacz osiągnął podczas Memoriału Janusza Kusocińskiego. Był najlepszy wśród młodzieży do lat 20 i odebrał puchar „Życie Warszawy”.

          W 1970 roku Bronek cieszył się ze złotego medalu I Mistrzostw Europy Juniorów na dystansie 2000 m z przeszkodami. W wieku 20 lat zadebiutował w gronie seniorów na międzynarodowej arenie. Startował w ME w Helsinkach, gdzie na 5000 m zajął 8 miejsce, ale bijąc przy okazji rekord Polski czasem 13:13,4.

          W roku olimpijskim (1972) wyrównał rekord Europy na 3000 m z przeszkodami. Podczas Igrzysk Olimpijskich w Monachium zdobył 4 miejsce. Wówczas utalentowanego biegacza pocieszał mistrz olimpijski w pchnięciu kulą Władysław Komar: „Jeszcze będziesz wielki. Jeszcze ci pomnik postawią.”

          W między czasie B. Malinowski rozpoczął studia na AWF w Poznaniu. Pracę magisterską obronił w 1977 roku z wynikiem bardzo dobrym. Ponadto zdobył uprawnienia trenera II klasy. W latach 1974-80 nasz mistrz osiągał wiele laurów w różnych imprezach sportowych rangi krajowej i międzynarodowej. Szczegóły w rubryce Sukcesy, pod tekstem.

          Bronek chciał zdobyć złoty medal igrzysk olimpijskich – to był jego cel i marzenie. Po latach Robert Malinowski wspominał przygotowania młodszego brata do Igrzysk Olimpijskich w Moskwie, mówiąc: „Bronek zmagał się z kontuzją, był bardzo nadpobudliwy. W domu panowała ciężka atmosfera. Nie mógł pojechać do Anglii ze względu na to, iż Związek Radziecki zaatakował Afganistan i państwa zachodnie ogłosiły bojkot. Jednak w Sztokholmie mógł rywalizować z najlepszymi na świecie. Zajął drugie miejsce”.

          Podczas promocji książki o Bronisławie Malinowskim pan Robert opisywał finał „złotego biegu”, który zapisał się w annałach polskiego sportu: „Przed zawodami Bronek wraz z trenerem ustalili, że czas poniżej 8 minut i 10 sekund zapewni złoto. Pierwsze dwa kilometry dyktował Filbert Bayi. Reprezentant Tanzanii przez większość biegu nadawał tempo poniżej ówczesnego rekordu świata, jednak Bronek biegł cały czas swoim tempem. To się opłaciło, bo zszedł poniżej 8 minut i 10 sekund”.

          Po tym życiowym sukcesie mistrz olimpijski planował wziąć ślub z Mirosławą Jakubowską oraz zamieszkać na terenie gminy Warlubie – w Borowym Młynie. Chciał być blisko rodziców (wyprowadzili się z Rulewa w 2005r.) i szkolić następcę. Niestety, życie napisało inny scenariusz dla niego. Bronisław Malinowski zginął w wypadku samochodowym na grudziądzkim moście 27 września 1981 roku.

          Wybitny sportowiec był znany nie tylko przez pryzmat swoich zawodniczych osiągnięć. Został zapamiętany przez rodzinę, znajomych i lokalną społeczność jako człowiek: uczciwy, pracowity, ambitny oraz przede wszystkim skromny. Fundował książeczki mieszkaniowe dla wychowanków domów dziecka w Bąkowie i Łasinie.

          Po śmierci Bronka Malinowskiego na wiele sposobów upamiętniano jego dokonania: organizowano Biegi Pamięci, Memoriały, Biegi Uliczne, supermaratony, powstawały Kluby Biegacza jego imienia. Postawiono także pomniki czy tablice pamiątkowe. Do 2011 roku szesnaście szkół w całej Polsce nosiło imię Bronisława Malinowskiego - obrała jego postać jako patrona szkoły. W tym gronie znajduje się także Publiczna Szkoła Podstawowa w Warlubiu.

 

Sukcesy:

  • Mistrzostwo Polski na 5000 m w 1972r., 1973r., 1975r.; na 3000 m z przeszkodami – 1973r., 1974r., 1978r., 1980r.; w biegach przełajowych – 1973r., 1974r., 1979r.,
  • Mistrz Europy Juniorów na 2000 m z przeszkodami: 1970r. Paryż,
  • Igrzyska Olimpijskie na 3000 m z przeszkodami: 1972r. Monachium, IV miejsce,
  • Mistrz Europy na 3000 m z przeszkodami: 1974r. Rzym,
  • Finał Pucharu Europy na 1500 m i 3000 m z przeszkodami: 1975r. Nicea, II i III miejsce,
  • Wicemistrz Olimpijski na 3000 m z przeszkodami: 1976r. Montreal,
  • Mistrz Europy na 3000 m z przeszkodami: 1978r. Praga,
  • Wicemistrz Świata w Biegach Przełajowych na 12 km: 1979r. Limerick,
  • Mistrz Olimpijski na 3000 m z przeszkodami: 1980r. Moskwa,
  • W latach 1971-1980, 22-krotnie reprezentował Polskę w meczach międzypaństwowych (26 startów, 16 zwycięstw indywidualnych),
  • Dwudziestokrotnie bił rekordy kraju w biegach na dystansach: 3000 m, 5000 m, 10 000 m i 3000 m z przeszkodami,
  • Rekordzista Polski (do dzisiaj nie pobite, stan na 9.04.2013r.): 3000 m – 1974r. Oslo, 5000 m – 1976r. Sztokholm, 3000 m z przeszkodami – 1976r. Montreal.


Wyróżnienia:

  • Tytuł Mistrza Sportu – 1973r.,
  •  „Złote Kolce” – 1973r. i 1974r.,
  • Złoty medal „Za wybitne osiągnięcia sportowe”, przyznane przez Główny Komitet Kultury Fizycznej i Turystyki – 1974r., 1978r. i 1980r.,
  • I miejsce w plebiscycie czytelników „Lekkoatletyka” – 1974r. i 1978r.,
  • Wpisanie do „Honorowej księgi Zasłużonych Miasta i Powiatu Grudziądz” – 1975r.,
  • Złoty Krzyż Zasługi – 1976r.,
  • Srebrny medal „Za wybitne osiągnięcia sportowe” 1976r. i 1979r.,
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 1980r.,
  • II miejsce w plebiscycie „Przeglądu Sportowego” na 10 najlepszych polskich sportowców roku – 1980r.

Pośmiertnie:

  • Nagroda im. Janusza Kusocińskiego za wybitne osiągnięcia sportowe, zawodowe i działalność społeczną – 1982r.,
  • Honorowe „Złote Kolce” – 1982r.,
  • Wyróżnienie Fair Play – 1983r.,
  • I miejsce w plebiscycie „Gazety Pomorskiej” na 10 najlepszych sportowców Pomorza i Kujaw – 1985r.,
  • III miejsce w plebiscycie na najlepszych sportowców w historii polskiej lekkiej atletyki – 1989r.,
  • Tytuł Honorowego Obywatela Grudziądza – 1996r.,
  • I miejsce w plebiscycie na najlepszego sportowca Pomorza i Kujaw minionego półwiecza – 1996r.,
  • „Laur Honorowy”, przyznany podczas Gali Lekkiej Atletyki „Złote Kolce” – 2011r.


DAMIAN DRZYMALSKI


Źródła:

  1. Biografia „Bronisław Malinowski”, Zbigniew Otremba, Gdańsk, rok 2012,
  2. Artykuł „W auli UMK w Grudziądzu pokazali książkę o Bronisławie Malinowskim”, www.mmgrudziadz.pl,
  3. Biogram Bronisława Malinowskiego na stronie Polskiego Komitetu Olimpijskiego: www.pkol.pl,
  4. Blog „Malinowski”, Łukasz Panfil, www.bieganie.pl.

Urząd Gminy Warlubie

Realizacja: IDcom-web.pl